Yorucu bir yolculuk sonrası (tam 12 saat) hiç uyumadan Dikili’ye inmiş bulunmaktayız. 4 arkadaş buraya geldik. Umarım güzel geçer tatilimiz.

24.08.2008 Pazar günü dönmekteyim. Görüşmek üzere

Hani yeni yeni yürümeye başlayan bebekler, düşünce birinin elinden tutup kaldırması için ağlar ya, içimden öyle sessizce ağladım. Gözyaşlarımı bir ben gördüm, bir de içim. Her ne kadar dışarıya yansıtmak istemesem de “beni” bir noktada gardım düştü. Maske göründü…

Hani derler ya, “Sil baştan başlamak gerek bazen… Hayatı sıfırlamak… Sil baştan sevmek gerek bazen… Herşeyi unutmak…” belki de hayata restart atma zamanı geldi…

Denizin dibindeki incileri çıkartma zamanı geldi… Dalış kıyafetlerimi giydim, komutu beklemekteyim…

Al bu yürek senin al ! Her nerde olursan, durma gel beni al…

Hayattan kopmuş iken, hiç umulmadık zamanda hayat sürprizler yaparmış. İnanmazdım, inanır oldum… Çok teşekkürler hayat…

Dipnot: Yaklaşık 1 yılı aşkın süredir bu tür yazılar yazmaya ara vermiştim. Her ne kadar kötü de olsa, uzun bir aranın ilk ürünü olması dolayısıyla benim için çok özeldir…

Onur Gençoğlu

Gece çıkar ortaya aydınlığın bir ışık dışarıda seni bekler…
Kımıldayamazsın yerinden gidemezsin bir adım öteye
Konuşamazsın çığlık çığlığa bir sessizliktir için dışın…
Yalnızsın, teksin odada, evde, yolda, sokakta kimse yok yanında…
Ağlayamazsın, duvarlaradır gururun dolar gözlerin akmaz düğümlenir boğazına…
bir hıçkırıktır belki haykırışın o da çıkmaz sessizliğin inadına…
Biri gelse tutsa elini beklersin olduğun yerde
Kâbustur o an her şey kötü bir rüyadır sessizlik…
Biri seslenir adını mırıldanır fısıltıyla…
Uyandırır seni o kâbustan elleriyle tekrar bırakmaya…

Tuğçe Tutku

Ne güzel başlamıştı. İkimizde gençtik deli doluyduk, kanımızın kaynadığı bir anda gördük birbirimizi, sevdalandık. Geceler boyu uykusuz kaldım, seni düşünmekten, en güzel heyecanları, en güzel sevdayı yaşadım. Utançları ve sitemleri. Kavgaların en güzellerini de biz yaptık. Çünkü barışmakta ayrı bir zevk veriyordu bana. Sevdim, doruğuna vardım kutsal duyguların.

Aşk yeminleri ettik tutamayacağını bile bile. Romantik şarkıları ılık Nisan akşamları yaşadım seninle. En güzel çiçekleri verdin bana. Rüyalarımda bile hep ikimiz vardık. Gerçek aşkı tattım ben seni yüreğimle sevdim. Biz birlikte olmasak da, güzel başlayan çok güzel yaşanan bu aşkı aynı temiz duygularla bitirmeliyiz.

Şimdi de ayrılığın en güzelini en acısını yine ben yaşıyorum.

Yine yalnız ve sensiz… Ne dersin bu da Allah’ın bir armağanı değil mi bana? Karanlığa mahkûmum yine! Unutmak o kadar zor ki o kadar anlatılmaz ki. Ulaşamamak, duyamamak, söyleyememek ve unutamamak ölmek üzereyim !!! Anlatamam ki kimseye. O kadar yaşadığım acıyı, o kadar döktüğüm gözyaşını ve o büyük aşkını anlatamam! Zor yaşamak içinde tutarak! Kalbine taşıyacağından
fazla sevgiyi yükleyip sonra kalbinin o aşkın acısıyla parçalanmasını izlemek.

Dayanamıyorum artık! Unutmak istiyorum olmuyor yapamıyorum! Hangi şarkıyı dinlesem nereye baksam nerde bir şiir okusam kalbimin parçalarından biri batıyor canım acıyor. Ağlamaktan yorulur mu insan? Ben yoruldum çok yoruldum gücüm kalmadı. Yanımdayken sana ulaşamamak o kadar koyuyor, canımı o kadar acıtıyor ki! Sen için kan ağlarken gülmek nedir bilir misin? Her saniye ağlarken yanımdakilere gülmek… Bu ne kadar zor biliyor musun? Aşkın doldurdu içimi bir türlü seni unutamıyorum.

Ama unutmayı o kadar çok istiyorum ki anlatamam sana! Gözyaşlarımdan bile uzak olmak istiyorum, kalbimin atışını duymak istemiyorum hep seni sayıklayan. Çılgınca ve sonsuz bir aşkla sevildiğinin farkında mıydın acaba? İçimde kopan fırtınanın, yaşadığım umutsuzluğun farkında mıydın? Hayatımdaki en önemli varlığın sen olduğunu bilmiyor muydun? ve seni delice kıskandığımı anlıyor muydun?

Olmuyor işte senden vazgeçemiyorum. Seni düşünmeden, seni sevmeden, Seni özlemeden yaşayamıyorum, Seninle dolu bir dünyanın hayalini hala kurmadan duramıyorum. Biliyorum ki şuan beni düşünmüyor, düşlemiyorsun her zamanki gibi. Seninle olmanın en güzel yanı neydi biliyor musun elime değmeden avuçlarımı terleten sıcaklığını taa içimde hissetmek. Seninle olmanın en romantik yanı neydi biliyor musun? Sensiz gecelerde sana söyleyemediklerimi yıldızlara Ay’a anlatmak. Okuduğum kitabın sayfasında, dinlediğim şarkıların türkülerin şiirlerin her mısrasında seni bulmak.

Seninle olmanın en güzel yanı neydi biliyor musun? yanındayken bile seni deli gibi özlemek. En acı yanıysa senin yanındayken birçok kişiyle seni paylaşmak. İhmal edildiğimi bilebile bunu söyleyememek. Seninle olmanın en zor yanı neydi biliyor musun? Seni kaybetme korkusuyla ilk kez tattığım o tarifsiz duygularımı yüreğimin en derin yerine gömmek. Ve seni orda parçalanan kalbimin kırık parçaları arasında sonsuza dek saklamak… Her kıpırdanışında acısını hissettiğim kalbimin buna ne kadar dayanacağını bilmeden yaşamamı sürdürmek.

Aslında sen hiç benim olmadın ki, beni hiç sevmedin, özlemedin beni, eğer sende biraz ben olsaydın korkmazdım sensizlikten. Kıskanmazdım seni, yıldızlara Ay’a anlatmazdım sevdamızı, hiç yorulmazdım bu sevdadan. Ağlamazdım yorulana dek. Seni seviyorum dediğim ilk günü hatırlar mısın? ve yeminimi ben hiç unutmadan yaşayacağım. İşte gidiyorum artık, dönüşü olmadan. Ne kadar içimi acıtsa da… Ne kadar sana ihtiyacım olsa da… Gözyaşlarımla adını yazarak çıkıyorum hayatından. Sevdamı haykıra haykıra gidiyorum. Bu aşka ihanet etmeden yeminimi sonsuza dek bozmadan çıkıyorum hayatından…

Gittin…

Gittin ve bitti…

Oysa birbirimize söz vermedik mi? Son nefesimizi elele tutarak vermeyecek miydik? Yaşadıklarımızın hepsi yalan mıydı? Her şeye, herkese inat aşkımızı savunmayacak mıydık?

Sevgi neydi sence? Sadece elele tutuşup, sokaklarda gezmek yada birbirine aşk cümleleri kullanmak mıydı? Tabiî ki de değildi… En azından benim için öyle değildi…

Gittin… Gittin ve bitti… Aslında biten aşkımız değildi, biten bendim, biten sendin… Ama sen bunun farkında değildin… Ne olur anla dediğinde, sen orda ikimizi de bitirdin… Şimdi eserinle övün… İlk kez böyle sevdim, ilk kez böyle birine taptım, ilk… ilk… ilk… İlklerin kadınıydın sen benim için ve öyle de kalacaksın…

Gidecem buralardan… Giderken de yanıma sadece sevgimi alacam. Çünkü başka alacak bişeyim kalmadı… Gelişim sana sessiz olmustu, geldiğim gibi de hayatından gittim… Kendi hayatımdan gidişim de sessiz, sakin olacak… Gemileri yakıp gidiyorum buralardan… Sana ait olan, seni bana hatırlatan her şeyi yakıp gidiyorum… Külleri de savuruyorum… Ama bu küllerin bir tanesi bile sana gelmeyecek… Sana ulaşmayacak… Çünkü sen artık ulaşılamayacak yerdesin…

Hoşça kal İkigözüm… Hoşça kal…

“Ölümse korktum savaşsa hep kaçtım
Vur kendini korkularda hadi al
Sen bir suydun sen bir ilaçtın
Hoşçakal canımın içi, hoşçakal
Hoşçakal gözümün nuru, hoşçakal
Hoşçakal iki gözüm, hoşça kal”

Onur Gençoğlu

Dima Bilan – Believe adlı parçasıyla Eurovision 2008′de ipi göğüsleyen ülke oldu…
Bu yarışma Türklere şu sözü yeniden hatırlattı. Türk’ün Türk’den Başka dostu yok !!!

Türkiye’den çıkan oylar şu şekilde;
7 puan Yunanistan
8 puan Ukrayna
10 puan Ermenistan
12 puan Azerbaycan

7 puan ve 10 puanlarımızın gittiği ülkeler, bize 1 puan bile vermediler. Diğer tüm ülkeler, komşuculuk oynuyor, komşusuna puan/tam puan veriyor. Soldaki ve sağdaki komşularımıza puan dağıtıyoruz, onlar bize hadi başka kapıya diyor. Lanet olsun bunu bu duruma getirenlere !!!

Erovision Birincisi Rusya’nın Seslendirdiği Şarkının Klibi
Dima Bilan – Believe