Yanlızlık Oturduğun koltuk alıp karanlıklara götürür seni…
Korkarsın bakmaya kaldıramazsın başını açamazsın gözlerini…
Kulaklarını tıkamaya elin varmaz kilitlenip kalırsın olduğun yerde…
Düşüncelerin birbirine girer o an hangisi iyi hangisi kötü…
Kim iyi kim kötü?
Bulunduğun şehir karanlıktır göremezsin gündüzü günü güneşi…


Gece çıkar ortaya aydınlığın bir ışık dışarıda seni bekler…
Kımıldayamazsın yerinden gidemezsin bir adım öteye
Konuşamazsın çığlık çığlığa bir sessizliktir için dışın…
Yalnızsın, teksin odada, evde, yolda, sokakta kimse yok yanında…
Ağlayamazsın, duvarlaradır gururun dolar gözlerin akmaz düğümlenir boğazına…
bir hıçkırıktır belki haykırışın o da çıkmaz sessizliğin inadına…
Biri gelse tutsa elini beklersin olduğun yerde
Kâbustur o an her şey kötü bir rüyadır sessizlik…
Biri seslenir adını mırıldanır fısıltıyla…
Uyandırır seni o kâbustan elleriyle tekrar bırakmaya…

Tuğçe Tutku