Yalnızlık
OturduÄŸun koltuk alıp karanlıklara götürür seni…
Korkarsın bakmaya kaldıramazsın başını açamazsın gözlerini…
Kulaklarını tıkamaya elin varmaz kilitlenip kalırsın olduÄŸun yerde…
Düşüncelerin birbirine girer o an hangisi iyi hangisi kötü…
Kim iyi kim kötü?
BulunduÄŸun ÅŸehir karanlıktır göremezsin gündüzü günü güneÅŸi…
Gece çıkar ortaya aydınlığın bir ışık dışarıda seni bekler…
Kımıldayamazsın yerinden gidemezsin bir adım öteye
KonuÅŸamazsın çığlık çığlığa bir sessizliktir için dışın…
Yalnızsın, teksin odada, evde, yolda, sokakta kimse yok yanında…
AÄŸlayamazsın, duvarlaradır gururun dolar gözlerin akmaz düğümlenir boÄŸazına…
bir hıçkırıktır belki haykırışın o da çıkmaz sessizliÄŸin inadına…
Biri gelse tutsa elini beklersin olduÄŸun yerde
Kâbustur o an her ÅŸey kötü bir rüyadır sessizlik…
Biri seslenir adını mırıldanır fısıltıyla…
Uyandırır seni o kâbustan elleriyle tekrar bırakmaya…
Tuğçe Tutku
Facebookta PaylaÅŸ PaylaÅŸ